بِسمِ الله ( تبارك و تعالی )
گفتیم هرگاه قبل از "لامِ" الله تبارك وتعالی كسره باشد، لام رقیق تلفظ می شود (معمولی و مثل زبان فارسی) در نتیجه "الف" نیز، كه تابع حرف ماقبل خود می باشد رقیق و نازك ( یعنی به صورت صدای فتحه با مقداری كشش) تلفظ می شود.(1)

حرف راء (ر)
حرف "راء" نیز در "الرحمن و الرحیم" درشت تلفظ می شود زبان بیشتر به سمت بالا (كام) میل داده می شود و با حالت درشتی همراه شده.

حرف الف در الرَّحمنِ
چون حرف "میم" از حروف رقیق می باشد "الف" نیز رقیق و نازك تلفظ می شود و به صورت فتحه با مقداری كشش.

حرف حاء (ح)
یكی از بهترین راههای شناخت حروف، شناخت تفاوت آنها نسبت به یكدیگر می باشد.
كیفیت تلفظ حرف "هاء" در زبان فارسی و عربی یكسان بوده و به یك شكل ادا می شود. هوای داخل شش را بدون اینكه فشاری به حنجره بیاوریم از دهان خارج می كنیم.
مثل وقتی كه انسان از یك بلندی بالا می رود و می ایستد تا نفسی تازه كند نفس را بدون فشار آوردن به حنجره خارج می كند مانند : اللهُ ـ اِهدِنا ـ اَشهَدُ ـ هُوَ ـ لَهُ
اما در تلفظ حرف "حاء" راه حنجره گرفته شده و هوای داخل ریه را با فشار خارج می كنیم (مانند وقتی كه سینه را صاف می كنیم یا حالتی كه پوست تخمه ای را از حلق خارج می كنیم).
بنابراین، صدای گرفتگی باید همیشه و در هر شرایطی با حرف "حاء" همراه باشد زیرا در غیر اینصورت حرف "حاء" تبدیل به حرف "هاء" می شود. مانند : رَحمن و رَحیم ـ اَلحَمدُ ـ اَحَدُ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین
لِلّهِ (تعالی)
چون قبل از "لام" لفظ جلاله الله (تبارك و تعالی) كسره واقع شده در نتیجه "لام" رقیق می باشد. پس "الف" نیز رقیق تلفظ می شود.

حرف عَین (ع)
هرگاه تفاوت دو حرف همزه "ء" و عین"ع" به خوبی برای ما بیان شود خیلی زود می توانیم این دو حرف را از یكدیگر تمیز داده و صحیح تلفظ كنیم. توضیح اینكه برخی از حروف در زمان خروج از مخرجشان به بیرون پرتاب می شوند (در اصطلاح به این حروف چكشی یا شدّتی می گویند). یعنی هوا یا صدا پشت مخرح آنها جمع شده و یك دفعه به بیرون پرتاب می شود كه همزه"ء"‌از قبیل این حروف می باشد كه از انتهای حلق و با پرتاب صدا به بیرون ایجاد می گردد.
تذكر : كه اگر همزه "ء" را امتداد داده و با كشش همراه كنیم همزه "ء" تبدیل به صدای الف (صدای كشیدة آ) خواهد شد. حروفی كه دارای شدت می باشند عبارتند از : "اَ ـ ج ـ د ـ ت ـ ط ـ ب ـ ق ـ ك"
ولی برعكس برخی از حروف باید در مخرج خود كشیده شوند (به آنها حروف امتدادی یا رخوتی می گویند) حرف "عین" از این گروه می باشد. (غیر از حروف هشتگانه مذكور كه همه پرتابی بودند بقیة حروف كششی هستند).
پس گفته می شود حرف"عین" با گرفتگی خاصّی و كشش در مخرج خود از وسط حلق تلفظ می شود.
عالَمین ـ نَعبُدُ ـ نَستَعینُ ‌ـ اَنعَمتَ ـ‌ عَلَیهِم ـ عَبدُهُ ـ عَلی

الرَّحمنِ الرَّحیمِ
توضیح این آیه قبلاً گذشت.

مالِكِ یَومِ الدّینِ
نكته قابل توجه در این قسمت :
در لهجة فارسی معمولاً "یُوم" گفته می شود در حالی كه در قرآن "یُوم" آمده است باید توجه كنید هرگاه اعراب كلمه عوض شود، نماز اشكال پیدا می كند.

إیّاكَ نَعبُدُ وَ إیّاكَ نَستَعینُ
در این آیة‌مباركه با نحوة‌ تلفظ حرف واو "و" آشنا می شویم. "واو" در زبان فارسی با كمك دندانها و لب صورت می گیرد اما در لهجة عربی "واو" با غنچه و جمع كردن لب ها (بدون دخالت دندان ها) تلفظ می شود.
مانند : وَ إیّاكَ ـ وَلاَ الضّالینَ ـ‌ هُوَ اللهَ ـ وَلَم یُولَد ـ وَلَم یَكُن لَهُ ـ كُفُواً اَحَدٌ

إِهدِنا الصِّراطَ المُستَقیمَ
در این آیه با نحوة ‌تلفظ دو حرف "صاد" و "طاء" آشنا خواهید شد.

حرف صاد (ص )
دو حرف "سین" و "صاد" از یك محل در دهان ساخته و تلفظ می شوند. بدین صورت كه كناره های روی قسمت جلوی زبان به لثه های مقابل آن "كام بالا" می چسبد و در آن هوا دمیده می شود. (حرف "سین" در زبان فارسی و عربی یكسان است).
تفاوت عمده بین "سین" و "صاد" در درشت بودن حرف "صاد" است، ساده تر بگوئیم هرگاه سین را با حالت درشتی همراه كنیم حرف "صاد" تلفظ خواهد شد.
در نتیجه در حین تلفظ حرف "صاد" سعی كنید روی زبان را بالا برده و با فشار بیشتری به لثه ها جسبانده و در آن دمیدگی ایجاد كنید.
تذكر 1 : حروف "سین" و "صاد" دارای صفتی بوده كه اصطلاحاً به آن "صفیر" می گویند. (‌یعنی همان حالت سوتی كه در این دو حرف می باشد).
تذكر 2 : نباید در كشیدن سوت این دو حرف زیاده روی و یا كوتاهی كرد. ملاك و میزان سوت در "صاد"، همان سوتی است كه در حرف "سین" می باشد منتها چون در تلفظ حرف صاد زبان به لثه بالا فشار بیشتری وارد می كند و چسبندگی بیشتری نسبت به حرف سین دارد سوت بیشتر پخش می شود نه اینكه بیشتر می باشد.
مانند : اللهُ الصَّمَدُ ـ اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقیمَ ـ‌ اللّهمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد

حرف طاء "ط"
دو حرف "ت و ط" از یك محل ساخته و خارج می شوند. یعنی روی جلوی زبان به قسمت برآمدة انتهای لثة بالا می چسبد و هوا پشت آن جمع شده و یك مرتبه با "شدت" پرتاب و رها می شود فرق عمده بین این دو حرف در حالت "درشتی" است كه (طاء "ط") دارا می باشد. البته تفاوت قابل توجه دیگری نیز بین این دو حرف وجود دارد كه دانستن آن لازم می باشد و ان حالت دمیدگی (فوت كردن) است كه در تلفظ حرف (تاء "ت") باید ایجاد شود و حال آنكه در تلفظ حرف "طاء" این حالت وجود ندارد و با كیفیت دمیدگی همراه نمی باشد.
مانند : صِراط ـ شَیطان اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقیمَ

صِراطَ الَّذینَ اَنعَمتَ عَلَیهِم
تذكر مهم : چهار حرف ( ص ـ ض ـ ط ـ ظ)‌در هر شرایطی و با هر حركتی باید درشتی آنها حفظ شده و زبان میل به كام بالا پیدا كند. چرا كه این حروف به حروفی غیر از این حروف تبدیل خواهند شد.
توضیح اگر حالت درشتی و میل زبان به كام بالا در این حروف حفظ نشود تبدیل به حروف رقیق مقابل خود خواهند شد] یعنی "ظ" تبدیل به "ذ" و "ط" تبدیل به "ت" و "ص" تبدیل به "س" و ... می شود [.
تذكر مهم :‌در زبان عربی گاهی با تبدیل حرفی به حرف دیگر معنای كلنه به كلی تغییر پیدا كرده و حتی برخی موارد معنایی خلاف معنای كلمه ایجاد می شود. مثلاً كلمه "صمد" با حرف "صاد" به معنای بی نیاز و كلمة "سمد" با حرف "سین" به معنی سِرگین (كود حیوان).
تمامی حروف این آیة ‌شریفه به جز حرف "ذال" در قسمتهای قبل توضیح داده شده و اما حرف "ذال".

 




برچسب ها :
آموزش قرائت نماز ,  نوار آموزشی ,  حروف كششی ,  چشمه آب گرم ,  حروف پرتابی , 

موضوع :
آموزش قرائت نماز ,