نماز برجسته‌ترین سفارش پیامبران و از مصداق‌های بارز عبادت در اسلام است. رسول‌اکرم‌ـ صلی الله علیه و آله‌ـ نماز را پیمان خداوند، نور چشم خویش، کلید بهشت و اولین سؤال در قیامت معرفی فرموده است. نماز از دیدگاه قرآن‌کریم، بهترین اهرم استعانت در مشکلات و وسیله تشکر از خداوند بر نعمت‌های اوست.

در برخی احادیث، نماز به نهری تشبیه شده که انسان روزی پنج بار در آن خود را شست و شو می‌کند و روح و جانش را صفا می‌بخشد.

نماز، بهترین وسیله ارتباطی مخلوق با خالق و انسان‌ مادی با عالم ملکوتی است و ره‌آورد این ارتباط معنوی، جدا شدن از جهان ماده و پیوستن به عالم نور و معنویت است.

در این نوشتار، برآنیم تا دیدگاه‌های بزرگ نمازگزار تاریخ مسلمانی حضرت امیرمؤمنان علی‌ـ علیه‌السلام‌ـ را مورد بررسی قرار دهیم.

امید که با الگوگیری از آن بزرگوار، بتوانیم به مقام «آنان که دایم در نمازند» برسیم.

اوقات نماز

عبادات، در دین مقدس اسلام بر دو قسم‌اند: برخی از آن‌ها موقت‌اند؛ یعنی از طرف شارع زمان خاصی برای انجام آن‌ها در نظر گرفته شده است و برخی دیگر غیر موقّت که در هر زمانی امکان انجام آن‌ها هست.

از جمله عبادات دسته اول نماز‌های واجب یومیه است که باید در وقت معیّن




برچسب ها :
نماز در نهج البلاغه ,  اوقات نماز ,  ابن‌عباس ,  میدان جنگ ,  نماز اول وقت ,  نماز شب ,  نمازهای واجب ,  تارک نماز ,  آثار نماز ,  شستن گناهان , 

موضوع :
نماز و نهج البلاغه ,